Και μπορεί να μην ψάχναμε για θέμα..αλλά αυτό ήρθε μόνο του, από τον λαμπρό μικρούλη, που θα βαφτιζόταν Ηλίας.
Όλα τ'άλλα ταίριαξαν σαν κομμάτια σε παζλ.
Ο ήλιος, το ριγέ, το προσκλητήριο, το ύφασμα, η μπομπονιέρα, ακόμη και η αλλαγή της εκκλησίας και του στολισμού.
Δεν ήταν τυχαίο τελικά, μιας και πήρε το όνομα του στον Προφήτη Ηλία στην Πετρούπολη, μία εκκλησία όχι εντυπωσιακή με την πρώτη ματιά, χωρίς πλατιά σκαλιά, αλλά ζεστή ή καλύτερα να πούμε απίστευτα δροσερή, ένα από τα πιο ζεστά απογεύματα στο ξεκίνημα του φθινοπώρου.
Από τις βαπτίσεις που θα μας μείνει αξέχαστη από την απλότητα αλλά και πολυπλοκότητα στην σύνθεση της.
